~mehmet diye biri

Sigaramda yine sen varsın, çektiğim her nefestesin, nefes nefes bendesin ama duman duman kayboluyorsun, gidiyorsun benden, her nefeste beni bitirip kendin de yitip gidiyorsun, sigara gibi, sigara kadar.

Efkarım yine had safhada bu gece, üşütüyorsun beni uzaklardan. Yokluğunun soğukluğu kol geziyor odamda hatta bedenimde. Senleyken akrep ve yelkovan koşarcasına ilerlerken sensizlikte nerdeyse durma noktasındalar. Bana mı küstüler yoksa sana mı bilmiyorum. Senleyken hızlı ilerliyorlar diye kızmıştım onlara, galiba bana küskünler.

Hani Bedirhan Gökçe diyor ya ;

ellerim üşürdü ,üşürdüm.
şehrin vitrinlerinden kayardı düşlerim
seni düşünürdüm.
sense, bir başka mevsimde sağanak halinde yağardın
başka ülkelere sımsıcak.
ellerim üşürdü.
nikotin kokan ellerim üşürdü ve…
bir sigara daha yakardım.
şehir ıslanırdı duman duman.
çocuklar uyanmış olurdu
düşlerini kaybetmeden uykularından
benimse kabuslarım kese kağıdı buruşukluğunda
asılı kalırdı gündoğumlarına.
ellerim üşürdü
ellerim donardı
donardım tenim yokluğuna değince
ve bıçak ağzı bir yalnızlık ikiye bölerdi her şeyi.
bir yarısı sen olurdun her şeyin, bir yarısı ben olurdum hiçbir şeyin.
…

Üşüyorum, yazın ortasında titreyerek üşüyorum, üşüdükçe düşüyorum…